ਸਿਰ ਮੁੰਡੀ

[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ*] ਸਿਰ ਤੇ ਗਰਦਨ। ਯਥਾ- ‘ਸਿਰੁ ਮੁੰਡੀ ਤਲੈ ਦੇਇ’ (੧੨੪੧), (ਕਪਾਲੀ ਆਸਨ ਵੇਲੇ) ਸਿਰ ਹੇਠਾਂ ਗਰਦਨ ਦੇ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਤਥਾ-’ਸਿਰ ਮੁੰਡੀ ਕਟਿ ਜਾਵਹਿ’ (੧੪੫), ਗਰਦਨ ਤੋਂ ਸਿਰ ਕੱਟ ਜਾਵੇ। *ਕੰਢੀ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ-ਮੁੰਡੀ-ਪਦ ਬੋਲਦੇ ਹਨ

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ