ਸਿਹਜਾਸਣੀ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ਼ਯ੍ਯਾ=ਸ਼ੀਙ ਧਾਤੂ] ਨੀਂਦ ਅਰਥ ਰਖਣੇਹਾਰਾ, ਮੰਜੇ ਤੋਂ ਨਾ ਉਠ ਸਕਣ ਵਾਲਾ, ਭਾਵ ਅਤੀ ਬੁੱਢਾ। ਯਥਾ- ‘ਨਵੈ ਕਾ ਸਿਹਜਾਸਣੀ’ (੧੩੮), ਨੱਬੇ ਵਰ੍ਹੇ ਦਾ (ਬੁੱਢਾ) ਛੇਜ ਪਰ ਆਸਨ ਲਾਣ ਜੋਗਾ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਮੰਜਿਓਂ ਨਹੀਂ ਹਿੱਲ ਸਕਦਾ।