ਸੀਹ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਿੰਹ। ਪੰਜਾਬੀ, ਸ਼ੀਂਹ, ਇਸਤ੍ਰੀ ਲਿੰਗ, ਸ਼ੀਂਹਣੀ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਸੀਹ] ੧. ਸ਼ੇਰ। ੨. [ਡੋਮ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੀਹ ਦਾ ‘ਪੁਤ੍ਰ’ ਅਰਥ ਵੀ ਹੈ] ਠੇਠ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਪੁਤ ਨੂੰ ‘ਮੇਰਾ ਸ਼ੇਰ’ ਕਰਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਫਿਰਣ ਸੀਹ ਅੰਗਰਉ’ (੧੩੯੨), ਫੇਰੂ ਦੇ ਪੁਤ੍ਰ (ਗੁਰੂ) ਅੰਗਦ ਜੀ।