ਸੁਆਈ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਸੁਆਇ’] ਮਤਲਬ ਵਾਸਤੇ, ਸੁਆਰਥ ਲਈ। ਯਥਾ- ‘ਕਿਸ ਹੀ ਧੜਾ ਕੀਆ ਸਿਕਦਾਰ ਚਉਧਰੀ ਨਾਲਿ ਆਪਣੈ ਸੁਆਈ’ (੩੬੬)।