ਸੁਕਲੀਧੇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸੁਖ। ਪੰਜਾਬੀ, ਸੁਕ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਧਾਤੂ, ਲੀ=ਗੁੰਮ ਹੋਣਾ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਲੀਣਾ। ਭੂਤਕਾਲ, ਲੀਧੇ] ਸੁੱਕ ਕੇ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ, ਸੁੱਕ ਕੇ ਲੈ ਹੋ ਗਏ, ਸੁੱਕ ਚੁੱਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਉ ਜਲ ਕਮਲ ਪ੍ਰੀਤਿ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ਬਿਨੁ ਜਲ ਦੇਖੇ ਸੁਕਲੀਧੇ’ (੧੧੭੯)।