ਸੁਕਾ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਸੁਕ’। ‘ਅ’ ਪ੍ਰਤੇ] ਸੁੱਕਾ ਹੋਇਆ, ਨਿਰਬਲ, ਪਤਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਤਨੁ ਸੁਕਾ ਪਿੰਜਰ ਥੀਆ’ (੧੩੮੨)।