ਸੁਦੇਹੀ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸੁ+ਦੇਹ =ਸਰੀਰ। ਪੰਜਾਲੀ, ਦੇਹੀ=ਸਰੀਰ] ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਦੇਹ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਹ ਮਿਲਿਐ ਦੇਹ ਸੁਦੇਹੀ’ (੬੫੭)।