ਸੁਨਾਰਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ੍ਵਰਣਕਾਰ। ਪੰਜਾਬੀ, ਸੋਨਾ+ਆਗ] ਸੁਨਿਆਰਾ। ਯਥਾ- ‘ਸੋਨਾ ਗਢਤੇ ਹਿਰੈ ਸੁਨਾਰਾ’ (੮੭੩)।