ਸੁਪਨ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ੍ਵਪ੍ਨ। ਪੰਜਾਬੀ, ਸੁਪਨਾ] ਜਾਗ੍ਰਤ ਤੇ ਸੁਖੋਪਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਅਵਸਥਾ। ਨੀਂਦ੍ਰ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਆਦਮੀ ਜਾਗਦਿਆਂ ਵਾਂਙੂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਸਾਰੀ ਕ੍ਰਿਯਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਆਦਿ ਨੂੰ ਸੁਪਨ ਜਾਂ ਸੁਪਨਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਸੁਪਨੇ ਕਾ ਸੁਪਨਾ ਭਇਆ’ (੮੧੩), ਤਥਾ-’ਸੁਪਨ ਕੀ ਬਾਤ ਸੁਨੀ’ (੧੩੦੦)।