ਸੁਮਤਿ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸੁ+ਮਤਿ] ੧. ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਬੁੱਧੀ। ਯਥਾ- ‘ਸੁਮਤਿ ਜਲ੍ਯ੍ਯ ਜਾਣੀ ਜੁਗਤਿ’ (੧੩੯੪), ਜਲ੍ਯ੍ਯ (ਨਾਮੇ ਭੱਟ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ) ਹੇ ਗੁਰੋ (ਸੁਮਤਿ) ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਬੁੱਧੀ ਭਾਵ ਆਤਮ ਵਿਸ਼ੈਣੀ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਜੁਗਤਿ ਆਪ ਨੇ ਜਾਣੀ ਹੈ। ੨. [ਪੰਜਾਬੀ, ਸੋ+ਮਤਿ] ਏਹੀ ਮੱਤ, ਭਾਵ ਜੋ ਪੂਰਵੋਕਤ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਜਾਣੀ ਹੈ।