ਸੂਅਰ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ਼ੂਕਰ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਸੂਉਰ* । ਹਿੰਦੀ, ਸੂਅਰ] ਸੂਰ। ਯਥਾ- ‘ਹਕੁ ਪਰਾਇਆ ਨਾਨਕਾ ਉਸੁ ਸੂਅਰ ਉਸੁ ਗਾਇ’ (੧੪੧), ਪਰਾਇਆ ਹੱਕ ਉਸ (ਮੁਸਲਮਾਨ) ਲਈ ਸੂਰ-ਵਤ (ਛਡਣ ਲਾਇਕ) ਹੈ ਤੇ ਉਸ (ਹਿੰਦੂ) ਲਈ ਗਊ-ਵਤ। *ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ ਵ੍ਯਾਕਰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕ, ਗ, ਚ, ਜ, ਤ, ਦ, ਪ, ਯ, ਵ ਜਦ ਅੱਡਰੇ ਹੋਣ ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਸ੍ਵਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਗਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੈਸੇ ਮੁਕੁਲ : ਦਾ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ ਰੂਪ ਹੈ ਮੁਉਲ : ਤੈਸੇ ਸ਼ੁਕੁਰ ਦਾ ਸ਼ੁਉਰ। ਸ਼-ਹੋਰ ਸੂਤ੍ਰ ਨਾਲ-ਸ-ਵਿੱਚ ਬਦਲਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਸੂਉਰ।