ਸੂਈ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸੂਚਿ, ਸ਼ਿਵ ਧਾਤੂ (=ਸੀਣਾ) ਤੋਂ] ਕੱਪੜੇ ਸੀਉਣ ਦੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਨਿੱਕੀ ਜੇਹੀ ਤਾਰ, ਜਿਸਦਾ ਇਕ ਸਿਰਾ ਨੱਕ ਤੇ ਦੂਸਰਾ ਬ੍ਰੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਸੁਇਨੇ ਕੀ ਸੂਈ ਰੁਪੇ ਕਾ ਧਾਗਾ’ (੪੮੫), ਦੇਖੋ, ‘ਰੁਪੈ’।