ਸੂਨਾ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਸੁਨੰ’] ਖ਼ਾਲੀ, ਸੁੰਞਾ। ਯਥਾ- ‘ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਸੂਨਾ ਘਰੁ ਬਾਰੁ’ (੧੧੮੭)।