ਸੰਗੇ

[ਯੋ: ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸੰਗ। ਏ, ਪੰਜਾਬੀ, ਪ੍ਰਤੇ] ਸਾਥ, ਨਾਲ, ਨਾਲੇ। ਯਥਾ- ‘ਮਾਧੋ ਕੈਸੀ ਬਨੈ ਤੁਮ ਸੰਗੇ’ (੬੫੬), ਤਥਾ-’ਜਉ ਲਗੁ ਪ੍ਰਾਨ ਤਊ ਲਗੁ ਸੰਗੇ’ (੮੭੨)।