ਸੰਗੋਇਆ

[ਅ: ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸੰਗ। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਸੰਗੋਇਆ] ਸਾਥ, ਨਾਲ, ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਯਾ ਹੋ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਲੋਹਾ ਕਾਠ ਸੰਗੋਇਆ’ (੩੦੯), ਲੋਹਾ ਕਾਠ ਦੇ ਨਾਲ (ਤਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਕੁਰ ਬੇੜੀ ਨਾਲ)।