ਸੰਚਾਰ

ਸੰ. सत्र्चार ਸੰਗ੍ਯਾ- ਸੰਚਰਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਯਾ. ਜਾਣਾ. ਫਿਰਨਾ. ਵਿਚਰਨਾ। ੨. ਜੋੜਨਾ. ਦਨਐ ਦ੍ਵੈ ਬਾਣ ਸੰਚਾਰਕੈ ਦ੍ਵੈ ਦ੍ਵੈ ਤਨ ਪਾਰੇ.” (ਗੁਪ੍ਰਸੂ) ਦੋ ਦੋ ਤੀਰ ਇਕੱਠੇ ਚਿੱਲੇ ਨਾਲ ਜੋੜਕੇ। ੩. ਫੈਲਾਉਣਾ. ਵਿਸ੍ਤਾਰ ਕਰਨਾ. “ਜਗਤ ਜਸ ਸੰਚਰ੍ਯਉ.” (ਸਵੈਯੇ ਮਃ ੫. ਕੇ) ੪. ਪ੍ਰਵੇਸ਼. ਦਖਲ. “ਤਿਥੈ ਕਾਲ ਨ ਸੰਚਰੈ.” (ਸ਼੍ਰੀ ਅਃ ਮਃ ੧) ੫. ਨੱਠਣਾ. ਭੱਜਣਾ. “ਨਾ ਨਿਵੈ ਨਾ ਫੁਨਿ ਸੰਚਰੈ.” (ਗਉ ਕਬੀਰ ਬਾਵਨ) ੬. ਮਿਲਾਪ. ਮੇਲ. “ਕਵਨ ਸੁ ਦਾਤਾ ਲੇ ਸੰਚਾਰੇ.” (ਗਉ ਮਃ ੫) ੭. ਸ਼ਰੀਰ. ਦੇਹ

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ