ਸੰਜੀਐ

[ਕ੍ਰਿ: ਦੇਖੋ, ‘ਸੰਜੈ’] ਸੰਚੀਏ, ਕਠਿਆਂ ਕਰੀਏ। ਯਥਾ- ‘ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲੈ ਸੋ ਕਿਉ ਸੰਜੀਐ’ (੭੦੮)।