ਸੰਤੁਸ੍ਟ

ਸੰ. संतुष्ट ਵਿ- ਬਹੁਤ ਤੁਸ੍ਟ (ਪ੍ਰਸੰਨ). ਨਿਹਾਯਤ ਖੁਸ਼. ਦੇਖੋ, ਤੁਸ ਧਾ. ਗੁਰਸਿਖਾ ਕਉ ਹਰਿ ਸੰਤੁਸਟੁ ਹੈ.” ( ਵਾਰ ਵਡ ਮਃ ੪) ੨. ਅਤ੍ਯੰ ਸੰਤੋਖੀ. “ਯਥਾ ਲਾਭ ਸੰਤੁਸ੍ਟ ਵਿਚਾਰੈ.” (ਗੁਪ੍ਰਸੂ) “

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ