ਸੰਧੇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਂਧਾਨ=ਤੀਰ ਖਿੱਚਣਾ] ਸੰਨ੍ਹੇ, ਜੋੜੇ, ਮਾਰੇ। ਯਥਾ- ‘ਸਰੁ ਸੰਧੇ ਆਗਾਸ ਕਉ’ (੧੪੮)।