ਸੰਨਕੈ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਂਧਾਨ। ਪੰਜਾਬੀ, ਸੰਨ੍ਹਣਾ] ਜੋੜ ਕੇ, ਸ਼ਿਸਤ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, (ਤੀਰ) ਖਿੱਚ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਬਾਣੁ ਸਚਾਵਾ ਸੰਨ੍ਹ੍ਹਿਕੈ’ (੫੨੧)।