ਸੰਬਾਹੇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਸੰਬਾਹਾ’] ਪੁਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹੇ ਠਾਕੁਰੁ’ (੧੦)।