[ਸੰ:। ਹਿੰਦੀ, ਰਾਰ] ੧. ਰਾਰ, ਰਾੜ, ਲੜਾਈ। ਯਥਾ- ‘ੜਾੜਾ ੜਾੜਿ ਮਿਟੈ ਸੰਗਿ ਸਾਧੂ’ (੨੬੦), ਤਥਾ-’ਉਆ ਕੀ ੜਾੜਿ’ (੨੬੦), ਉਸ ਦੀ ਲੜਾਈ। ੨. ੜਾੜੇ ਅੱਖਰ ਦਵਾਰਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਉਪਰਲੀ ਪਹਿਲੀ ਤੁਕ ਦਾ ਅਰਥ ਹੋਵੇਗਾ-ਸਾਧੂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਝਗੜਨ (ਦੀ ਵਾਦੀ) ਹਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ੜਾੜੈ ਗਾਰੁੜੁ ਤੁਮ ਸੁਣਹੁ’ (੯੩੬), ਤਥਾ-’ੜਾੜੈ ਰੂੜਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸੋਈ’ (੯੩੬)
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ